طرحواره هاي ذهني اسکمپ
      " اسكمپ  (1986و1989)، طرحواره را يك ساختمان ذهني مي داند كه درآن، دانش و تجربه هاي مرتبط دانش آموزان سازمان مي يابد و فهميدن را، جذب يك مطلب جديد به يك طرحواره موجود ذهني معرفي مي كند.
 بنابراين فعال سازي طرحواره، رويكردي است كه بر مربوط ساختن اطلاعات جديد با دانش قبلي دانش آموزان براي ايجاد ياد گيري معنا دار، تأكيد دارد[6]. به گفته­ي اسکمپ، "از آن جا كه تجربه­ي جديدي كه با يك طرحواره جفت و جور مي­شود، به خوبي به خاطر سپرده مي­شود، يك طرحواره، تأثير گزينشي[1] زيادي بر تجارب ما دارد وآن چه كه با آن جفت و جور نشود، اكثراً ياد گرفته نخواهد شد و آن­چه كه يادگرفته شود، به زودي فراموش مي­شود(تال، 2002 ؛ به نقل از اسكمپ، 1986)".
    بنابراين، طبق اين ديدگاه، يادگيري زماني يادگيري است كه باعث اتصال، ارتباط و درآميختن بين طرحواره هاي موجود در ذهن فرد و مطالب جديد، شده و پيوندهاي منسجم و درستي را ايجاد نمايد، و با جرح و تعديل­هايي كه انجام مي­پذيرد، مفهوم يا رويه­ي جديد، درك شود. از نظر اسكمپ، اين نوع يادگيري، به دليل پيوندهاي بسياري كه دارد، مولد، اقتصادي تر، با شرايط و موقعيت­هاي مختلف سازگار­تر با قدرت و اثربخش تر است. حال آن كه، نتيجه­ي يادگيري عادتي تنها بروز يك پاسخ عادتي يا غريزي به يك موقعيت يا محرك خاص و مشخص است. به­علاوه، از اين ديدگاه، مي­توان گفت كه در يادگيري طوطي­وار، مطالب اساساً به چيزي مرتبط نيستند يا ارتباط آن­ها ضعيف مي­باشد. به عبارت ديگر، بنا برآن­چه كه توماس(2002) از قول اسكمپ نقل مي­نمايد، در يادگيري طوطي­وار پيوندهاي بين مطالب و ايده­ها ضعيف و سطحي[2] مي­باشند، در حالي كه در يادگيري معنادار، پيوندهايي عميق و مفهومي[3] وجود دارند.
    بر همين اساس، بنا بر آن­چه كه فيش باين و موزيكانت (2002) ذكر نموده­اند، "ما با تدريس قوانين و قواعد، به رياضي دسترسي پيدا نخواهيم كرد. ما تدريس قوانين را به سادگي انجام مي­دهيم؛ ولي رياضي دانستن، مستلزم در اختيار داشتن يك گروه از طرحواره­هاي يكپارچه و سلسله مراتبي است".
[1] -Selective
[2] -Associative link
[3] -Conceptual link
[4] -Fischbein & Muzicant